Omarm
Dit lied van de Zeeuwse band Bløf vind ik, naast poëtisch, ook heel hoopgevend. Er zijn zaken in het leven die we liever niet meemaken, maar waarvoor je niet altijd kunt weglopen. Wat mij troost in dit lied, is dat ik voel dat de zanger het moeilijk heeft, maar toch zijn hand uitsteekt naar de geliefde. In deze tijd zullen we het omarmen maar niet te letterlijk nemen, maar zien en gezien worden, die ene aandachtige blik geven of ontvangen, telt even zwaar.
Herma Pauptit
Omarm – Bløf
Hoever je gaat
Heeft met afstand niets te maken
Hoogstens met de tijd
En ik weet niet hoe ’t komt dat ik weg wil
Maar ’t treft me hard en zuiver en het houdt hardnekkig stand
Dus hier sta ik met een uitgestoken hand
Lief, ga dan mee
En omarm me
Omarm me, omarm me
Lief, ga dan mee
En omarm me
Omarm me, omarm me
En breng me nergens heen
Hoe diep je gaat
Heeft met denken niets te maken
Hoogstens met een wil
En ’t voelt alsof ik weet waar ik heenga
En het leidt me in het donker en het spot met mijn verstand
Hier sta ik met een uitgestoken hand
Lief, ga dan mee
En omarm me
Omarm me, omarm me
Lief, ga dan mee
En omarm me
Omarm me, omarm me
En breng me nergens heen
Lief, ga dan mee
Omarm m’n lijf en leden
Omarm m’n waanideeën
Omarm me, omarm me
Lief, ga dan mee
Omarm heel mijn verleden
Omarm m’n zeven zeeën
Omarm me, omarm me
En breng me nergens heen
Hoe recht je staat
Heeft met zwaarte niets te maken
Hoogstens met de wind