Aan alle leden van de Protestantse Gemeente te Oegstgeest,

Beste mensen,

Wij leven van de wind
die aanrukt uit den hoge
en heel het huis vervult
waar knieën zijn gebogen.
die doordringt in het hart,
in de verborgen hof,
en uitbreekt in een lied
en opstijgt God ten lof.

    Nieuwe Liedboek. lied 687

Op 31 mei en 1 juni vieren we Pinksteren. Eerste Pinksterdag nog thuis. Op tweede Pinksterdag gaan de terrassen weer open. Vanaf zondag 7 juni mogen er weer meer kerkgangers een dienst bijwonen. Daarbij moeten we wel op anderhalve meter afstand van elkaar blijven. Samen zingen blijft een probleem en koffiedrinken na de dienst (anders dan via Zoom – maar dat is ook bijzonder!) is er ook nog even niet bij. Er moet nog veel worden uitgedacht; daar hoort u nog van.
We zijn ver verwijderd van het beeld dat lied 687 oproept van de Pinksterdag zoals die in de Bijbel beschreven wordt (Handelingen 2). Daar waren de discipelen bij elkaar in één huis en in gebed, vult het lied aan (knieën gebogen). De windvlaag die opsteekt verspreidt een soort vlammen, tongen als van vuur; geen virus. En Petrus kan gewoon de menigte van mensen uit allerlei ‘buitenlanden’ toespreken die dicht op elkaar staan.
Sinds 15 maart van dit jaar kunnen wij geen kerkdiensten meer bijwonen in levenden lijve.
Er zijn wel andere manieren om de diensten te beluisteren of te bekijken. Via de rode balkjes op de eerste pagina van de website van de PGO kunt u direct de diverse activiteiten aanklikken en meemaken. Wie dat wil kan bij onze kerk ook een rechtstreekse verbinding met de eigen televisie aanvragen.
Gelukkig horen we dat de wind, de Geest van God, ook via deze kanalen doordringt tot in de verborgen hof van onze huizen of van onze harten. Ook via het scherm thuis voelen we ons aangesproken, worden we aan het denken gezet en beleven we de onderlinge verbondenheid.
Maar het gemis aan de gewone hartelijke ontmoeting blijft. Het is saai, of verdrietig en soms schrijnend dat je geen of maar weinig mensen kunt ontvangen en aanraken.
We hebben deze brief per post gestuurd aan leden van onze gemeente boven 80 jaar. We deden daar een boekenlegger bij die je gewoon beet kunt pakken als een teken dat we het liefst ook weer een hand zouden geven. U vindt een afbeelding van de boekenlegger onderaan deze brief.  De tekst is een zegenwens en niet voor niets gaat de tekst over voelen: in je rug, op je gezicht en God die mensen bewaart in de palm van zijn hand (Jesaja 49:16).
Het is ook een reiszegen. Deze zomer zal er nog niet veel gereisd kunnen worden. Maar we zijn het pad van de versoepeling van de maatregelen ingeslagen. We gaan in de kerk vanaf Pinksteren ook de eerste stappen zetten om weer meer kerkmensen in groepen te ontmoeten. Vooral voor wie de eenzaamheid zwaar valt, hopen we dat de regels voor het ontvangen van bezoek, ook in verzorgingstehuizen, steeds soepeler kunnen worden.
Als predikanten kunnen we ook weer meer op pad om mensen te bezoeken. U kunt contact met ons opnemen als u dat wilt (zie onderaan). Want dat is wat we het liefste willen; elkaar weer tegenkomen!

Pinksteren heeft mensen ooit in beweging gebracht en dat doet het nog steeds.

In een ander Pinksterlied staat het mooi verwoord:
Gij hebt uw hart en ziel in ons gelegd,
uw Geest ons als geleide toegezegd.
Uw liefde is de grond van ons bestaan,
Gij daagt ons uit dezelfde weg te gaan.

Walter Greatorix
vertaling Sytze de Vries

We wensen u mooie Pinksterdagen.

Met hartelijke groeten,
namens de Taakgroep Pastoraat en de collega-predikanten,
ds. Aart Verburg

Iris van der Heul: 06-19194804 mail ds. I. van der Heul
Rian Veldman: 06-14273013mail ds. R. Veldman
Aart Verburg: 06-13385961mail ds. A. Verburg