Mijn inzending is genomen uit de opera Hänsel und Gretel van de Duitse componist Engelbert Humperdinck (1854–1921). Het werk van Humperdinck is nu nagenoeg vergeten, behalve deze opera, die sinds de première onder leiding van Richard Strauss behoort tot het ‘ijzeren repertoire’ van de Duitse operahuizen.

Het bekende verhaal van Hans en Grietje wordt door Humperdinck nauwgezet gevolgd, maar aan het einde van de tweede acte stijgt hij muzikaal boven zichzelf uit in een bijzonder duet en balletmuziek: daarover gaat het hier.

Hans en Grietje zijn verdwaald in het Ilsenstein-woud en worden, als de avond valt, banger en banger. Een panische angst slaat ze om het hart. Maar dan – zijn het toch ook weer gewoon kinderen, kinderen die slaap krijgen als de avond valt. Het zandmannetje verschijnt ten tonele en strooit zand over hen heen. Al half in slaap, zingen Hans en Grietje hun dagelijkse avondgebedje:

Abends, will ich schlafen gehn, vierzehn Engel um mich stehn:
zwei zu meinen Häupten, zwei zu meinen Füßen,
zwei zu meiner Rechten, zwei zu meiner Linken,
zweie die mich decken, zweie die mich wecken,
zweie die mich weisen zu Himmels Paradeisen.

(Velen van ons kennen dit versje van huis uit:
’s Avonds als ik slapen ga, volgen mij veertien engeltjes na,
twee aan mijn hoofdeind, twee aan mijn voeteneind,
twee aan mijn rechterzij, twee aan mijn linkerzij,
twee die mij dekken, twee die mij wekken,
twee die mij wijzen naar ’s hemels paradijze.)

Dan slapen ze rustig in, onder een boom in het bos. Veertien engeltjes dalen neer en omringen de kinderen, om ze te beschermen terwijl ze slapen (ballet). De orkestmuziek zwelt aan tot een triomfmuziek, waarmee de goede afloop van hun avontuur en van de opera nu al wordt aangekondigd, ja, wordt gevierd: al vóórdat de heks in beeld komt, dus vóórdat de echte grote gevaren ten tonele verschijnen. Het doet me denken aan de ouder of grootouder die, bij het voorlezen van het sprookje, de luisterende kinderen alvast geruststelt: het loopt goed af hoor, kinderen! Daarna is het voor de kleine luisteraartjes lekker ‘veilig griezelen’…

In onderstaande (concertante) uitvoering uit 2012 hoort u Juliane Banse (sopraan) als Gretel, en en Elisabeth Kulman (mezzo-sopraan) als Hänsel. De Staatskapelle Dresden staat onder leiding van Christian Thielemann.

Deze bijdrage is van Wolter Mooi.