Matteüs 7, 7 – 12                                                                                GWK, 21 juni 2020

 

Doop van Annefleur Francina Patricia Loerakker

 

Thema: Betrouwbaar zijn; daar draait het om!

 

Intrede

 

Muziek bij binnenkomst

Variaties over ‘Freu dich sehr, o meine Seele’ (mel. psalm 42) – Georg Böhm (1661-1733)

 

Welkom en mededelingen door de ouderling

 

Muziek tot verstilling

Uit het ‘Klavierbüchlein für Anna Magdalena Bach’: Menuet fait par Mons. Böhm                               

Ondertussen worden de tafelkaarsen aan de paaskaars ontstoken.

 

– wij gaan staan –

 

Groet en bemoediging

  1. De Heer zal bij u zijn.
  2. DE HEER ZAL U BEWAREN.
  3. Onze hulp is in de naam van de Heer,
  4. DIE HEMEL EN AARDE GEMAAKT HEEFT
  5. Om leven te bewaren,
  6. ONS LEVEN EN NIEUW LEVEN
  7. mensen en kinderen en heel uw schepping
  8. AAN ONS TOEVERTROUWD.

 

wij gaan zitten –

 

Kyrie; gebed om ontferming

 

Glorialied                             8a: 1, 2, 3, 6                         

 

 

De heilige schrift

 

Gebed van de zondag

Lezing                                              Matteüs 7, 7 – 12

 

Muzikaal intermezzo

Uit ‘De seizoenen’: Juni – Pjotr Iljitsj Tsjaikovski (1840-1893)

 

Uitleg en verkondiging

 

Gemeente van onze Heer, Jezus Christus,

 

1.

Aan het eind van het gesprek met Andreas en Marjolein waarin we deze doopdienst voorbereidden zei Andreas: en dan is het die dag ook nog vaderdag.

Dan kun je zeggen: Vaderdag en Moederdag is vooral een commerciële uitvinding, daar hebben vooral de winkeliers belang bij, en dat heeft weinig met geloof te maken…

Je kunt ook zeggen: in de commerciële wereld hebben ze een goed oog voor wat belangrijk is in het leven: hoe belangrijk is vaderschap, moederschap, ouderschap in ons bestaan, voor de kinderen in de eerste plaats, maar ook voor de ouders zelf.

Bijzonder is dan wèl weer, dat we voor het belangrijkste van het vaderschap, namelijk voor het tijd doorbrengen met je kind, een apart woord hebben: dat noemen we papadag.

Dat de rest van de dagen dan blijkbaar mamadagen zijn komt dan weer niet in ons taalgebruik voor.

Of gaat dat nog komen, mamadag en papadag naast crèchedag?

De taal volgt de ontwikkelingen in onze cultuur.

 

2.

Voor elke cultuur is ouderschap, zorg voor kinderen, opvoeden, van vitaal belang.

Het gaat immers om de volgende generatie.

Maar het gaat vooral om mensen; zijn die gelukkig met elkaar, hoe beleven die de band met elkaar, tussen de generaties?

En omdat geloof alles te maken heeft met hoe je in het leven staat, ook levensbeschouwing is, een basis geeft aan de omgang met je kinderen en met je ouders en met de wereldwijde samenleving, is het mooi om oog te hebben voor die combinatie; dopen op Vaderdag, geloof en ouderschap, God en wij, mensen met onze kinderen.

 

3.

In het christelijk geloof zijn de beelden van het bij elkaar horen als een gezin, kinderen van één Vader, samen aan zijn tafel, kind bij God aan huis zijn, wel heel sterk.

Door het gebed dat Jezus ons leerde is het, als het goed is, voor christenen elke dag Onze Vaderdag.

 

In de Bijbeltekst die we vandaag, op voorstel van Andreas en Marjolein hebben gelezen legt Jezus zelf het ouderschap van mensen naast het Vaderschap van God.

Ik heb het bewust over ‘ouderschap’ want het staat er zo inclusief als het bedoeld is: is er iemand, is er een mens, misschien moet je wel zeggen; is er één mens, die zijn of haar kind, als het om een brood vraagt een steen zou geven?

Dat gaat zowel over vaders als over moeders.

En in vers 12 wordt het nog breder, Jezus spreekt niet alleen tot mensen die kinderen hebben, ook mensen zonder kinderen, alle mensen komen  zijn in het vizier: “Behandel anderen steeds zoals je zelf zou willen dat ze jou behandelen’.

 

Geloven in God de vader heeft te maken met hoe je omgaat met je relaties, met de belangrijkste relatie: die tussen een ouder en een kind, maar ook die andere belangrijke relaties, die tussen partners, tussen de generaties, met alle mensen met wie we het leven en deze aarde delen.

 

4.

De boodschap van Jezus is dat in al die relaties betrouwbaarheid centraal staat.

Gisteren heb ik afscheid genomen van een vriend met wie ik 40 jaar heb opgetrokken.

Toen ik nadacht over wat die vriendschap zo waardevol maakte kwam ik op twee dingen; zijn zorg voor de relatie en dat hij oer-betrouwbaar was.

Zijn vrouw en hij drukten dat uit door te zeggen dat ze hun liefde vooral beleefden in het ‘maatjes’ zijn van elkaar.

In onze tekst gaat het ook over dat betrouwbaar zijn.

 

5.

Als je kind je om een brood vraagt en je wilt dat brood geven dan geef je toch geen steen.

Of als het een vis vraagt geef je toch geen slang?

Je geeft wat je kind nodig heeft.

 

Brood en vis: we kennen dat uit andere Bijbelse verhalen zoals die keer dat Jezus 5000 mensen te eten gaf van twee broden en vijf vissen.

Of toen hij na zijn opstanding de discipelen ontmoette aan de oever van het meer van Galilea; daar aten ze samen weer brood en vis.

Brood en vis staan voor de primaire levensbehoeften.

En als je als ouders nou iets wilt, als je je ergens toe gedrongen voelt bij zulk nieuw, nog kwetsbaar en van jou afhankelijk leven, dan is het dat: je wilt in al die basisbehoeften maar wat graag voorzien!

Daar ga je als ouders voor, daar wil je voor werken, daarin wil je betrouwbaar zijn!

En de motor achter die betrouwbaarheid is liefde.

 

6.

Er is nog wel iets dat haakt in de tekst die we gelezen hebben.

Als jullie dus, ook al zijn jullie slecht, je kinderen goede gaven schenken, hoeveel te meer zal jullie Vader in de hemel dan het goede geven aan wie hem daarom vragen?

…ook al zijn jullie slecht…

Eén van de bestsellers in onze tijd is het boek van Rutger Bregman beweert nou juist het tegengestelde: de meeste mensen deugen…

Wat moeten we met dat beeld dat de mensen slecht zijn?

Je kunt zeggen dat Bregman een belangrijke correctie aanbrengt op een beeld dat alle mensen slecht zijn.

En zijn waarschuwing dat van dat beeld misbruik is gemaakt of wordt die mensen die macht zoeken.

Maar dat is niet het enige.

Ik heb bij de titel van dat boek van Bregman gedacht; de meeste mensen deugen… meestal…

Jezus ontkent niet dat mensen deugen.

Mensen geven goede gaven aan hun kinderen; wat wordt er hard gewerkt om de economie, de gezondheidszorg, het onderwijs, de rechtspraak, het vervoer, de wetenschap aan de gang te houden en hoeveel mensen zetten zich niet in om daarbij aandacht te blijven vragen voor het zuinig zijn op de aarde en vrede en gerechtigheid, veiligheid te bewerkstelligen of te bewaren.

 

Maar er blijven mensen die stenen voor brood geven of een slang in plaats van een vis.

In het Midden-Oosten lijkt een brood veel op een steen en een adder kan op een aal lijken.

Niet alles en iedereen is betrouwbaar.

Er is veel nep.

Niet in alles kun je altijd voorzien.

Wij blijven leven in een risicosamenleving.

 

7.

Die risico’s kunnen ‘man-made’ risico’s zijn, mensen die onbetrouwbaar zijn en het leven voor anderen bederven, uit wat voor motieven dan ook.

Het kunnen ook risico’s zijn die buiten onze macht liggen.

Marjolein en Andreas weten hoe op het eind van de zwangerschap er ineens toch complicaties kwamen en Annefleur eerder moest worden geboren dan de bedoeling was.

En wat ben je dan blij dat het allemaal zo goed is gekomen!

Maar de risico’s in het leven blijven.

In die omstandigheden van het leven is het dan belangrijk dat je met vertrouwen in het leven kunt blijven staan.

Over dat basisvertrouwen ging het in jullie trouwdienst, precies een jaar voordat Annefleur geboren werd.

En omdat jullie betrouwbare ouders willen zijn bespraken jullie zulke risico’s ook met goede vrienden.

Betrouwbaar zijn; daar komt het op aan en daar zet je je voor in.

 

8.

Jezus zegt: als jullie dat al kunnen, en in ieder geval proberen: jullie Vader in de hemel is het zeker.

Oer betrouwbaar.

Je moet daar wel om vragen en naar zoeken, op zijn deur kloppen.

Dat is de kunst van het leven is om die betrouwbaarheid te zoeken en daarin je eigen weg te vinden.

In het Joodse geloof heet de school waarin de betekenis van de wet en de profeten, het geloof wordt onderzocht beeth ha midrasj, het huis van het vragen en zoeken, van het kloppen.

Dopen is je vertrouwen uitspreken naar God als basis van jullie bestaan en Gods betrouwbaarheid vertrouwen als basis van het bestaan voor Annefleur; als basis voor het bestaan van jullie met elkaar en voor al die mensen die haar als een geschenk van God tot volle bloei mogen zien komen.

Annefleur zelf in de eerste plaats.

 

 

Amen

 

 

Lied                                       354: 1, 2, 3, 4                                              

 

Bediening van de doop