Exodus 2,1-10 en Lucas 24,13-35 GWK, 28 april 2019

Doop Julius Friso Scholten, zoon van Christiaan Scholten en Joy Kwakernaak

Toenadering
Verwondering over nieuw leven,
Zorg om bestaand leven,
Dankbaarheid voor vervuld leven,
Uithoudingsvermogen in vermoeiend leven,
Het brengt ons allemaal bij U God.
Bij u zoeken we de bronnen van ons leven.
Laat het verfrissend zijn om samen U te ontmoeten.
Amen.

Kyriegebed
Wereldwijd vierden we Pasen God, uw overwinning op de dood maar in Sri Lanka was de verslagenheid zo groot dat we ons voor kunnen stellen dat mensen zeggen dat u verslagen bent.
We hebben gezongen en ons verheugd over de kracht van nieuw leven, groeien en bloeien, liefhebben en recht doen, maar zien de zieke plekken in de wereld, in ons leven, in hart en ziel.
Daarom doen we een beroep op uw genade en barmhartigheid en bidden zingend:

Gebed van de zondag

Met de kinderen

Tekst voor de verkondiging: Lucas 24,27

Thema: Pasen, Opstanding, maakt mensen weerbaar in een risicosamenleving

Gemeente van onze Heer, Jezus Christus,

1.
Het gesprek bij de voorbereiding van deze doopdienst begon bij de verwondering over het leven van Julius.
Dat het allemaal goed is gegaan, dat alles goed is, dat alle zorg en aandacht van alle kanten een hoopvol begin van dit nieuwe leven mogelijk maken.
Hoe dankbaar je je daarvoor kunt voelen.
In de taal van het geloof zeg je dan: we zijn God dankbaar voor het geschenk van dit nieuwe leven.
Natuurlijk, je weet hoe het werkt, je snapt hoe nieuw leven ontstaat, maar als het zich aan jou, aan twee mensen samen voltrekt, het nieuwe leven welkom is en de geboorte goed verloopt dan besef je iets van wat groter is dan jij.
Leven als een geschenk, mensen die aan elkaar worden toevertrouwd.

2.
Tegelijkertijd: vanaf dag één weet je dat elk nieuw leven risico loopt.
Je hoeft niet in Sri Lanka te wonen om te beseffen dat wij leven in een risicosamenleving.
Je kunt acht televisiecamera’s bij de hand hebben om de wandeling van de koninklijke familie door Amersfoort in beeld te brengen, maar je ontkomt er niet aan dat er dan toch regelmatig serieus kijkende mannen met oortjes in door het beeld lopen.
Het waren er nogal wat, van die mannen.
Je viert de 52-ste verjaardag van de koning, er komt een nieuwe generatie in beeld, maar je beseft dat wij leven in een wereld van aanslagen en dat die ene broer van de koning er niet meer bij is.
In de taal van het geloof zeg je dan: hoe goed het leven ook is, er is de voortdurende aanwezigheid van kwaad.
’t Is zonde dat het zo is – zonde betekent; leven dat zijn goede bestemming mist, leven dat beschadigd wordt en vol pijn en moeite is – ’t is zonde dat het zo is, maar we zullen ons er wel toe moeten verhouden.
We zullen manieren moeten vinden om met de mooie en de donkere kanten van het leven om te gaan.

Christiaan werkt bij Defensie en je kunt nog zo zeggen dat je je vooral met de ICT bezighoudt, maar of je er nu altijd bij stilstaat of niet, je werkt elke dag voor de veiligheid in het besef dat die voortdurend bedreigd wordt.
Joy werkt in Human Resources management om te zorgen dat mensen zo goed mogelijk kunnen functioneren en bloeien, maar je weet als geen ander hoe iemand zomaar vast kan lopen en niet meer weet welke kant het op moet met zijn of haar persoonlijke of professionele leven.
Je kunt zomaar oog in oog komen te staan met de vraag; heeft mijn leven eigenlijk wel zin?

En moet je er dan zelf zin aan geven, of mag je ervan uitgaan dat je leven hoe dan ook betekenis heeft, ook als het niet zo stralend verloopt als het schijnt te moeten?
Of ben je dan misschien beter af met een levensbeschouwing die je het basisvertrouwen meegeeft dat God je kent, dat je niet ‘zomaar’ op de wereld bent gezet, dat je ten diepste een gewenst en een geliefd mens bent?
Zo’n basisvertrouwen, zo’n geloof, kan een wereld van verschil maken.
En gezegend ben je als dat van huis uit meekrijgt.
Zo’n start is goud waard voor het leven in een risicosamenleving.

3.
Toen we daar waren in het doopgesprek zei Christaan: ja, daar had ik nog niet zo bij stilgestaan, maar dat komt nu wel bij me boven:
Welke verhalen, welke waarden, welke basiskijk op het leven geven we Julius mee?
Wat hebben we zelf van huis uit meegekregen en kan het geloof, kunnen Bijbelverhalen daarbij een rol spelen?
Om met vertrouwen in het leven te staan, om moed te houden, om bij tegenslag niet zomaar op te geven, om te leren wat echt gelukkig maakt…
Welke verhalen geven we Julius mee en hoe vertellen we die dan?

We hebben vanmorgen twee Bijbelverhalen gelezen.
Ik wil er een paar dingen over zeggen door vanuit het verhaal over de Emmaüsgangers bij het geboorteverhaal van Mozes te komen en dan weer terug te komen via Jezus en de Emmaüsgangers naar ons vandaag.

4.
De twee mensen die na Pasen, na de dood van Jezus en na de verwarrende verhalen over zijn opstanding, vanuit Jeruzalem op weg zijn naar Emmaüs, waren mensen die hoop hadden gehad en nu teleurgesteld waren.
Ze waren opgevoed met de verhalen over de komst van de Messias, over hoe anders het leven zou worden als de Messias er zou zijn.
Ze hadden dus geleerd om zó naar het leven te kijken dat ze konden zien wat goed was en wat niet goed was.
Ze hadden geleerd onderscheid te maken tussen wat goed was en wat niet meer goed of nog niet goed was.
Hoe belangrijk is dat, dat je leert onderscheid te maken en dat je daar dan een verhaal bij hebt.
Dat je wordt voorgelezen, boodschappen meekrijgt en je af leert vragen wat je daar nou zelf van vindt.
Om te leren waar je zelf wilt staan en wat een weg is die jij wilt gaan, midden in die wereld van goed en kwaad.

Dan loop je natuurlijk wel de kans op teleurstelling, op tegenslag, boosheid, verdriet, noem maar op.
Daar hadden Kleopas en zijn maatje het over op weg naar Emmaüs.
Als Jezus erbij komt loopt hij blijkbaar eerst een eindje met hen mee.
Hij luistert.
Geweldig is dat, als iemand luisteren wil.
En luisteren kán, jou goed kan horen.
En dan niet direct zijn eigen verhaal begint te doen.
Nee, hij luistert en vraagt door, wint daardoor vertrouwen en mag dan confronteren.
Zo hoort het; eerst luisteren, dan pas praten, dan mag het ook wat scherper:
‘Zijn jullie zo traag van begrip’?
Kom, dan vertel ik jullie de verhalen waarmee je bent opgegroeid, waar je hoop aan ontleende, waarvan je dacht dat ze je weerbaar genoeg hadden gemaakt, opnieuw.
En Jezus vertelt de verhalen van Mozes en de profeten opnieuw.

5.
Als Jezus het over Mozes heeft, bedoelt hij natuurlijk de eerste vijf boeken van de Bijbel die meestal aangeduid worden als de vijf boeken van Mozes.
Maar daar hoort Exodus en dus het geboorteverhaal van Mozes ook bij.
Dat is ook zo’n verhaal over een geboorte van een kind midden in een risicosamenleving.
De Farao van Egypte heeft gezegd dat jongetjes uit Joodse gezinnen zoals dat van de vader en moeder van Mozes niet mogen blijven leven.
De Nijl, de levensader voor Egypte wordt voor hen de doodsrivier.
Gruwelijk, maar de realiteit van het leven kan zo gruwelijk zijn.

Dan wordt Mozes geboren en zijn moeder ziet dat hij een mooi kind is.
Letterlijk staat er dat zij zag dat hij ‘goed’ was.
Zoals God bij de schepping steeds keek en zag dat het goed was.
Je voelt hem aankomen: dit kind is een nieuw begin, niet alleen voor zichzelf, maar voor anderen ook.
Met hem gaat de toekomst straks open.

6.
Dan heeft Mozes aan het begin van zijn leven gelukkig dappere vrouwen om zich heen.
Zijn moeder verzet zich tegen het wanbeleid van de farao.
Ze verbergt Mozes eerst en zet hem dan in een biezenmandje, een arkje – denk aan Noach – in de Nijl.
Zijn zus doet mee in het complot, in de reddingsoperatie.
En de dochter van de farao durft tegen het wanbeleid van haar vader in te gaan.
Ze krijgt medelijden met dit onschuldig veroordeelde kind en ze durft het aan om een vijandsbeeld te doorbreken.
Ze ziet wel dat het een het een kind van Hebreeërs is, dat volk waar haar vader zo bang voor gemaakt was door uitgekiend nepnieuws, maar door dat vijandsbeeld kijkt heen ze.
Ze ziet wel een Hebreeuws kind maar ze ziet vooral een kwetsbaar kind.
Ze krijgt haar hofdames mee en ze beginnen onderhandelingen met de zus van Mozes.
Ze trekt Mozes uit het water van de Nijl en dat is het begin van een verzoeningsproces, ze begint direct vredesonderhandelingen om dat kind een toekomst te geven.
En het kind kan weer aan de borst van zijn moeder.
Het is een poging om een wal op te werpen tegen de grimmige risicosamenleving die haar vader heeft ontworpen.
Mozes wordt door die dappere vrouwen gered om later een heel volk te redden, om mensen te helpen bevrijden uit een wereld van bedreigd leven en om een nieuw begin te maken.

7.
We weten niet of Jezus dit verhaal heeft verteld heeft aan die twee mensen onderweg naar Emmaüs.
Maar het past heel goed in hoe we geleerd hebben om de boodschap van Pasen te verstaan.
Het kwaad, het onrecht, de zonde wilden Jezus weghebben, geen kans geven aan iets nieuws dat leven en geluk beloofde aan iedereen.
Weg met hem, kruisig hem.

Maar Gods antwoord met Pasen is dat dat niet lukt.
God staat op tegen de waanzin van Farao’s, staat aan de kant van de vrouwen die verzet boden, die aan verzoening werkten en een kind grootbrachten.

Mozes was zo’n kind.
Jezus was zo’n kind.

Mozes werd zo’n man, een bevrijder.
Jezus werd zo’n man, een bevrijder, een verzoener

Door God geroepen, uit de Nijl, uit het graf.

8.
Met die verhalen staat de kerk midden in de risicosamenleving.
Vanwege die boodschap dopen we straks Julius in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Omdat de Geestkracht van God nooit beter zichtbaar is geworden dan in Jezus die ‘niet verloren ging’.
Met die verhalen mogen jullie Julius opvoeden.
Ze zijn oersterk, geloof ze maar!
De kerk blijft ze vertellen, tegen alle risico’s in.
Steeds opzoek naar een nieuw, hoopvol begin.

Amen.

Bediening van de doop

Presentatie van de kinderen die gedoopt worden
V. Vandaag heten we Julius Scholten welkom in onze gemeente,
op handen gedragen, omringd door familie en vrienden.
Zijn ouders ervaren hem als een geschenk van God
dat aan hen is toevertrouwd.

V. Joy en Christiaan,
Is het jullie wens dat jullie zoon gedoopt wordt
in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest?

J&C Ja, dat is onze wens.

V. Met welke naam zal hij gedoopt worden?

Chris. Julius Friso Scholten

Lied 347

Doopgebed met verwijzingen naar Bijbelse verhalen en beelden

Wij danken U, HEER onze God,
omdat U zich met ons verbonden hebt
op leven en dood.

U hebt de aarde omhoog geroepen
uit het water van de oervloed.
U hebt met uw schepping een nieuw begin gemaakt
door het water van de zondvloed.

U hebt uw volk Israël uit de slavernij gered
en naar het land van belofte geleid
door het water van de Rode Zee.
U hebt ons uw Zoon aangewezen
toen Hij ondergedompeld werd
in het water van de Jordaan.
U hebt Hem opgewekt uit de dood
als de eerstgeborene van uw toekomst.
U brengt door Hem een gemeente bijeen,
gedoopt in zijn doop,
met Hem gestorven en opgestaan,
levend door zijn Geest,
op weg naar zijn toekomst,
als eersteling van de hele schepping.

Wij bidden U nu voor
Julius Friso Scholten
die het teken van de doop zal ontvangen:
red ook zijn leven
uit het water van nood en dood,
neem hem aan als uw kind,
leid en bewaar hem door uw Geest,
geef hem mensen die hem voorgaan
in trouw aan U en uw gemeente,
doe hem groeien
in geloof en hoop en liefde,
zodat hij iemand zal zijn die zich verbonden weet met U,
en in zijn eigenheid onderdeel van de gemeenschap rond
Jezus Christus uw Zoon,
met U en de heilige Geest
geprezen tot in eeuwigheid.

Amen.

Geloofsbelijdenis:

V. We gaan nu aan Joy en Christiaan vragen of zij in geloof het teken van de doop voor Julius willen ontvangen.
Geloof is een persoonlijke zaak waarin deze ouders hun eigen weg zoeken.
Maar ze beseffen dat geloof ook een zaak is van mensen samen.
Mensen die er voor elkaar zijn, die allemaal iets zien van de weg van God en die elkaar helpen bij het vinden van die weg.

Daarom is de vraag aan ons als gemeente:

V. Wilt u Julius Friso Scholten welkom heten als kind van God en belooft u om samen met hem en zijn ouders te zoeken naar de weg die God met zijn mensen wil gaan?

G. Dat willen wij en beloven wij.

V. Laten we dan samen ons geloof belijden:

Wij gaan staan en zeggen:

V. IK-ZAL-ER-ZIJN is onze God,
God over de goden,
Schepper van hemel en aarde,
die ons de aarde heeft toevertrouwd;
Vader van zijn volk onderweg,
Moeder van alle levenden.
G. DAT GELOOF IK.

V. Zijn vrederijk is nabij gekomen
in Jezus van Nazareth, de Gezalfde.
Hij roept ons hem te volgen.
G. DAT GELOOF IK.

V. De Geest is het die levend maakt,
die ons leidt in de waarheid
ons lokt met het visioen
van een wereld waar het menselijk toegaat,
die mét ons gaat naar de toekomst.
G. DAT GELOOF IK.

Doopvragen

V. Joy en Christiaan,

Willen jullie, gelovig en loyaal aan elkaar,
de HEER onze God vertrouwen als de God
die leven schenkt en ons oproept om het leven te bewaren?
Dat zal soms verzet inhouden tegen machten
die het leven kunnen kwetsen en bedreigen.
Maar het zal vooral betekenen dat jullie zoeken naar
wat het leven beschermt en mensen hoog houdt;
naar alles waarin geloof, hoop en liefde tot uiting komen.
Willen jullie zo met jullie zoon Juliusleven
in de ruimte die God zijn mensen geeft?

D&M Ja dat willen wij.

Bediening van de doop
Kinderen mogen naar voren komen en rond het doopvont staan

Julius Friso Scholten wordt gedoopt in de Naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest

Na de doop: Beloften bij de doop

V. Christiaan en Joy,
Willen jullie je zoon Julius Friso ontvangen als kind van God
en je door zijn aanwezigheid in jullie huis
laten sterken in geloven en leven?
En beloof je hem voor te gaan
op de weg die de Heer ons wijst?

En zullen jullie hem vertellen en laten vertellen van God?

J&C. Ja dat beloven wij.

Aanbieden van de doopkaars, door de diaken

Daarna biedt de ouderling de kinderbijbel aan.

De naam van Julius wordt op het dooppaneel geschreven